Τα αποτελέσματα της έρευνας:

• Τα αποτελέσματα της έρευνας σε pdf

Η παρουσίαση της έρευνας:

• Στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ “Κυβέρνηση σχεδόν καθολικής αποδοχής” του Κωνσταντινου Ζουλα (11/10/2009)

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ(1) και ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗ(2)

Πως αναμένεται να διαμορφωθεί ο νέος εκλογικός χάρτης της χώρας

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αντικείμενα της πρόβλεψης εκλογικών αποτελεσμάτων αποτελεί η πρόβλεψη της εκλογικής γεωγραφίας, δηλαδή η πρόβλεψη του κόμματος που θα επικρατήσει σε κάθε ελάσσονα εκλογική περιφέρεια. Στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις (2004 και 2007) η Public Issue ξεκίνησε μια προσπάθεια πρόβλεψης της εκλογικής γεωγραφίας με βάση στατιστικά υποδείγματα, τα οποία στηρίζονται στη συστηματική σχέση που υφίσταται ανάμεσα στο εθνικό ποσοστό κάθε κόμματος (το ποσοστό στο σύνολο της επικράτειας) και τα ποσοστά που λαμβάνει κατά περιφέρεια. Στις εκλογές του 2004 αυτή η στατιστική μέθοδος προέβλεψε το νικητή στις 54 από τις 56 εκλογικές περιφέρειες, ενώ στις εκλογές του 2007 προέβλεψε το νικητή στις 50 από τις 56 εκλογικές περιφέρειες (3). Παρά τη σημαντική επιτυχία των προβλέψεων, η αποτίμηση της μεθόδου εντόπισε αρκετές αδυναμίες που οφείλονται κυρίως στο μέγεθος της συσχέτισης του πανελλαδικού και του περιφερειακού ποσοστού κάθε κόμματος.

Η πρόβλεψη της εκλογικής γεωγραφίας των επόμενων βουλευτικών εκλογών στηρίζεται σε δύο στατιστικά υποδείγματα. Το πρώτο υπόδειγμα, προβλέπει το εκλογικό ποσοστό ενός κόμματος σε κάθε ελάσσονα περιφέρεια με βάση το ποσοστό του κόμματος στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές στην ίδια περιφέρεια και το ποσοστό του κόμματος στις προεκλογικές δημοσκοπήσεις. Η δημοσκοπική επιρροή του κόμματος για τις επερχόμενες εκλογές προκύπτει από το αθροιστικό αρχείο των προεκλογικών ερευνών της Public Issue. Το δεύτερο υπόδειγμα προβλέπει την εκλογική επιρροή ενός κόμματος σε μια ελάσσονα περιφέρεια με βάση το αναμενόμενο εθνικό ποσοστό του κόμματος και την υφιστάμενη συστηματική σχέση ανάμεσα στο εθνικό ποσοστό του κόμματος και τα ποσοστά που λαμβάνει κατά περιφέρεια. Το αναμενόμενο πανελλαδικό ποσοστό κάθε κόμματος προκύπτει από τη δημοσιευμένη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος της Public Issue για τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

Στις προηγούμενες εκλογές του 2007, η ΝΔ κέρδισε 43 περιφέρειες έναντι 13 του ΠΑΣΟΚ. Με βάση την στατιστική πρόβλεψη που προκύπτει από τα παραπάνω δύο υποδείγματα το ΠΑΣΟΚ αναμένεται να κερδίσει 36 εκλογικές περιφέρεις, η ΝΔ 13, ενώ στις υπόλοιπες 7 εκλογικές περιφέρειες η αναμέτρηση κρίνεται ως αμφίρροπη (Έβρος, Β’ Θεσσαλονίκης, Πιερία, Φθιώτιδα, Α’ Αθηνών, Αρκαδία, Κυκλάδες - βλ. σχετικά ΠΙΝΑΚΑ). Αυτές οι 36 περιφέρεις μπορούν να χωρισθούν σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη περιλαμβάνει τις 13 περιφέρειες που είχε κερδίσει το ΠΑΣΟΚ και το 2007 (Ροδόπη, Ξάνθη, Ζάκυνθος, Αιτωλοακαρνανία, Αχαΐα, Ηλεία, Ευρυτανία, Εύβοια, Β΄ Πειραιά, Δωδεκάνησα, Χανιά, Ηράκλειο και Λασίθι). Η δεύτερη περιλαμβάνει 23 περιφέρειες που είχε κερδίσει η ΝΔ το 2007 (Καβάλας, Α΄ Θεσσαλονίκης, Πέλλα, Ημαθία, Γρεβενά, Ιωάννινα, Θεσπρωτία, Πρέβεζα, Λάρισα, Μαγνησία, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλλονιά, Βοιωτία, Β΄ Αθηνών, Α΄ Πειραιά, Αττικής, Κορινθία, Λέσβος, Χίος, Ρέθυμνο).

Η ΝΔ αναμένεται να διατηρήσει 13 περιφέρειες (Δράμα, Σέρρες, Χαλκιδική, Κιλκίς, Φλώρινα, Κοζάνη, Καστοριά, Άρτα, Φωκίδα, Αργολίδα, Λακωνία, Μεσσηνία, Σάμος). Όπως είναι φανερό οι περισσότερες από τις περιφέρειες που αναμένεται να διατηρήσει η ΝΔ αποτελούν τα ιστορικά της προπύργια. Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ αναμένεται να κερδίσει περιφέρειες που υποστήριζαν τη ΝΔ την τελευταία δεκαετία (από τις εκλογές του 2000 και ύστερα), όπως η Καβάλα, η Πέλλα, η Πρέβεζα, ή Λάρισα, η Μαγνησία, Τρίκαλα, η Καρδίτσα, η Α΄ Πειραιά και η Αττική.

Οι 7 αμφίρροπες

Για τις 7 αμφίρροπες περιφέρειες μπορούμε να παρατηρήσουμε τα παρακάτω:

Έβρος: Είναι πιθανότερο να καταλήξει στη ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει την περιφέρεια μόνο εάν έχει διαφορά από τη ΝΔ τουλάχιστον 7% και το ποσοστό του ξεπεράσει το 41,5%.

Β΄ Θεσσαλονίκης: Είναι πιθανότερο να καταλήξει στο ΠΑΣΟΚ. Η ΝΔ μπορεί να κερδίσει την περιφέρεια εάν χάσει από το ΠΑΣΟΚ, το πολύ με 4,5% διαφορά και το ποσοστό της ξεπεράσει το 36%.

Πιερία: Με βάση τα στατιστικά υποδείγματα είναι εξίσου πιθανό να καταλήξει στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ.

Φθιώτιδα: Είναι πιθανότερο να καταλήξει στο ΠΑΣΟΚ. Η ΝΔ μπορεί να κερδίσει την περιφέρεια εάν χάσει από το ΠΑΣΟΚ, το πολύ με 4,5% διαφορά και το ποσοστό της ξεπεράσει το 36%.

Α΄ Αθηνών: Είναι πιθανότερο να καταλήξει στη ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει την περιφέρεια μόνο εάν έχει διαφορά από τη ΝΔ, τουλάχιστον 6,5% και το ποσοστό του ξεπεράσει το 41%.

Αρκαδία: Είναι πιθανότερο να καταλήξει στο ΠΑΣΟΚ. Η ΝΔ μπορεί να κερδίσει την περιφέρεια με ποσοστό 35%, εάν η διαφορά της από το ΠΑΣΟΚ είναι το πολύ 5,5% και με 36% εάν η διαφορά της από το ΠΑΣΟΚ είναι το πολύ 5%.

Κυκλάδες: Είναι πιθανότερο να καταλήξει στη ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει την περιφέρεια εάν το ποσοστό του ξεπεράσει το 42%. Θα μπορούσε να κερδίσει την περιφέρεια με ποσοστό 41,5% εάν η διαφορά του από τη ΝΔ ξεπεράσει το 6% και με 41% εάν η διαφορά του από τη ΝΔ ξεπεράσει το 6,5%.

Ο πίνακας της ανάλυσης:

*Στις Β2007, ο συσχετισμός νομών ήταν 43-13 υπέρ της ΝΔ
(1)Ο Γιάννης Μαυρής είναι πολιτικός επιστήμονας Ph.D, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Public Issue (www.mavris.gr, www.publicissue.gr)
(2)Ο Γιώργος Συμεωνίδης είναι μαθηματικός M.sc, αναλυτής στατιστικών υποδειγμάτων της Public Issue
(3)Οι σχετικές προβλέψεις δημοσιεύτηκαν στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ στις 7/3/2004 και στις 9/9/2007 αντίστοιχα.

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ

Με τις προσεχείς εκλογές κλείνει ο κύκλος της 5ετούς διακυβέρνησης της ΝΔ. Οι 3 εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου (2004, 2007, 2009) αποτελούν τις αποφασιστικές «στιγμές» αυτής της πορείας.

Οι εκλογές του 2004: Η άνοδος

Οι εκλογές του 2004 αποδείχθηκαν οι πιο σημαντικές της τρέχουσας δεκαετίας, ενώ σε αυτές σημειώθηκε και η μέγιστη συμμετοχή μεταπολιτευτικά (διάγραμμα 1). Το εκλογικό αποτέλεσμα υπήρξε παράγωγο μακροπρόθεσμων μεταβολών στις κομματικές προτιμήσεις του εκλογικού σώματος. Το βασικότερο ρεύμα των εκλογών του 2004 αποτέλεσε η απευθείας διαπαραταξιακή μετατόπιση από το ΠΑΣΟΚ στη ΝΔ, ενός σημαντικού αριθμού ψηφοφόρων, που το 2000 είχαν υποστηρίξει το τότε κυβερνών κόμμα. Η μαζική μεταστροφή ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων που στήριζαν στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ (ο 1 στους 6 εκλογείς του, το 2000 - περίπου 500.000 άτομα), αποκρυσταλλωμένη και εντυπωσιακά αμετάβλητη κατά την τριετία 2001-2004, αποτέλεσε ένα ογκώδες ρεύμα διαπαραταξιακής μετατόπισης. Διεύρυνε σημαντικά την κοινωνική νομιμοποίηση της συντηρητικής παράταξης, η εκλογική επιρροή της οποίας επανήλθε στα επίπεδα των αρχών της δεκαετίας του ‘90. Oι βουλευτικές εκλογές του 2004 αποτέλεσαν τομή για το γενικό πολιτικό κλίμα, τη δημοτικότητα της κυβέρνησης και την εικόνα του Κ.Καραμανλή. Λόγω και της τεχνητής ευφορίας που δημιούργησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες προκλήθηκε μια πρωτοφανής περίοδος χάριτος, η οποία διήρκεσε εννέα (9) μήνες. Κατά τη διάρκειά της, υπήρξε περαιτέρω ενίσχυση της νέας κυβέρνησης και περαιτέρω αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ, που υπέστη το σοκ της ήττας και της απομάκρυνσης από την εξουσία. Oι εκλογές του 2004 άσκησαν αντίστοιχη επίδραση και στην εικόνα των δύο πολιτικών αρχηγών: στο δείκτη πρωθυπουργικής ικανότητας και με αφετηρία την προεκλογική εκστρατεία του 2004, παγιώθηκε, μετεκλογικά, σαφές προβάδισμα του απερχόμενου πρωθυπουργού, το οποίο, παρέμεινε, διαχρονικά, σχεδόν αμετάβλητο, μέχρι το Δεκέμβριο του 2007. Καθ’ όλη τη διάρκεια της τετραετίας 2004-2007, το μερίδιο του Κ.Καραμανλή στο σχετικό δείκτη, θα κυμανθεί, κατά κανόνα, μεταξύ 45% και 54%. Αντιθέτως, η πρωθυπουργική εικόνα του Γ.Παπανδρέου, μετά τη ραγδαία φθορά και αποδόμηση που υπέστη, κατά την προεκλογική περίοδο του 2004, δεν θα καταφέρει ποτέ, να υπερβεί το 30% και να απειλήσει σοβαρά εκείνη του αντιπάλου του. Τέλος, την ασφυκτική πολιτική ηγεμονία της ΝΔ επί του ΠΑΣΟΚ, στο μετεκλογικό σκηνικό του 2004, πιστοποιούσε και η μετεκλογική διεύρυνση της διαφοράς, σε μια κρίσιμη παράμετρο του κομματικού ανταγωνισμού, την παράσταση νίκης.

Οι εκλογές του 2007: η απαρχή της πτώσης

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του 2007 απέδειξε, ότι κατά τη διάρκεια της πρώτης (ανολοκλήρωτης) κυβερνητικής θητείας της ΝΔ δεν υπήρξε ουσιαστική μεταστροφή του εκλογικού σώματος, ούτε αμφισβητήθηκε ποτέ το διακριτό προβάδισμα του κυβερνώντος κόμματος. Αντιθέτως, επιβεβαιώθηκε για τέταρτη φορά, σε συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση (Βουλευτικές 2004, Ευρωεκλογές 2004, Νομαρχιακές 2006, Βουλευτικές 2007), η κρίση του ΠΑΣΟΚ. Ανάμεσα στις πρόωρες εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007, που προκηρύχθηκαν 5½ μήνες πριν από την κανονική λήξη της πρώτης κυβερνητικής θητείας της ΝΔ και τις προηγούμενες, σαφώς μεγαλύτερης βαρύτητας εκλογές του 2004, υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες. Οι εκλογές του 2007 δεν αποτέλεσαν τομή, αλλά συνέχεια των εκλογών του 2004. Η δομή του εκλογικού ανταγωνισμού δεν μεταβλήθηκε σημαντικά, ενώ δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές μεταβολές και στα κριτήρια της ψήφου. Ωστόσο, η εκλογική αναμέτρηση χαρακτηρίσθηκε από μια τριπλή μείωση: 1) της συμμετοχής (διάγραμμα 1), 2) της επιρροής του δικομματισμού και 3) της διαφοράς πρώτου/δεύτερου κόμματος.

Οι εκλογές του 2009: η πτώση

Η στατική «φωτογραφία» του κοινωνικού και πολιτικού περιβάλλοντος, που αποκαλύπτουν στις παραμονές των επερχόμενων εκλογών, οι βασικοί δείκτες του βαρόμετρου της Public Issue διαφοροποιείται πλήρως από τις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις: Σε σύγκριση με το 2004, αλλά και με το 2007, η εικόνα του κομματικού και εκλογικού ανταγωνισμού παρουσιάζεται εντελώς ανεστραμμένη: Πρώτον, λόγω της κατάρρευσης της διακυβέρνησης, το γενικό πολιτικό κλίμα είναι εξαιρετικά αρνητικό και οι κοινωνικές προσδοκίες βρίσκονται στο ναδίρ (ουσιαστικά αυτή η τάση παγιώθηκε στο εκλογικό σώμα μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 (διάγραμμα 2). Δεύτερον, μετά τη νίκη του στις πρόσφατες Ευρωεκλογές, η κυβερνητική δημοτικότητα του ΠΑΣΟΚ έχει ενισχυθεί σημαντικά (διάγραμμα 3). Τρίτον, ο δείκτης πρωθυπουργικής ικανότητας πιστοποιεί το τέλος της ηγεμονίας Καραμανλή (διάγραμμα 4). Τέλος, το ΠΑΣΟΚ προηγείται συντριπτικά στην παράσταση νίκης (διάγραμμα 5).

Η ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ, μετά την αδυναμία (ή άρνηση) της Αριστεράς να εκμεταλλευτεί την πρωτοφανή κρίση εκπροσώπησης, που εμφανίσθηκε στο α’ εξάμηνο του 2008, συνέβαλε στην «ανάταξη» του δικομματικού συστήματος. Είναι αναμενόμενο, κατά συνέπεια, στα πλαίσια της εδραιωμένης μεταπολιτευτικής κοινοβουλευτικής ιδεολογίας, η κοινωνική δυσαρέσκεια από τη διακυβέρνηση, να λάβει, για άλλη μια φορά, τη μορφή της εκλογικής αποδοκιμασίας του κυβερνώντος κόμματος. Ταυτόχρονα, όμως, η θεσμική απαξίωση της εκλογικής διαδικασίας, που εδραιώνεται σταδιακά στην τρέχουσα δεκαετία, καθώς, παράλληλα, και η εκθετική, πλέον, αύξηση της αποχής, δεν δείχνουν να ανακόπτονται. Αντιθέτως, τείνουν να αποτελέσουν ουσιαστικές πλευρές της γενικότερης κρίσης της αντιπροσώπευσης και των πολιτικών θεσμών της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας.

Εκτός από την επαναλαμβανόμενη χειραγωγική χρήση του χρόνου προκήρυξης των εκλογών, ουσιαστική συνεισφορά σε αυτόν τον ανεπιθύμητο πολιτικό μετασχηματισμό έχει -με ευθύνη των πολιτικών κομμάτων- η σημαντική συρρίκνωση και πολιτική αφυδάτωση της προεκλογικής περιόδου και οι αλλεπάλληλες αλλαγές του εκλογικού νόμου. (Σε 12 εκλογικές αναμετρήσεις από το 1974, ο εκλογικός νόμος έχει αλλάξει 7 φορές, ενώ η αντιπολίτευση εξήγγειλε και την 8η)∙ ακόμη, με βασική ευθύνη των Μέσων Ενημέρωσης, η σκόπιμη, αλλά εντελώς ανούσια συνεχής «εκλογολογία», που αποτέλεσε τη μοναδική σταθερά του δημόσιου λόγου, ήδη από το 2005.

Τα διαγράμματα του άρθρου:

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ “Οι διαφορές των τριών τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων” (20/09/2009) 

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ

Η βεβιασμένη επαναφορά της απαγόρευσης δημοσίευσης αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων, κατά το τελευταίο 15νθημερο προ των εκλογών, προσθέτει άλλον ένα σπασμωδικό και αποσπασματικό χειρισμό του προβλήματος, στο μακρύ κατάλογο που ήδη διαθέτουμε. Το πρόβλημα των δημοσκοπήσεων δεν είναι νομικό, αλλά αμιγώς πολιτικό. Αφορά πρωτίστως την σχέση πολιτικών κομμάτων και Μέσων Ενημέρωσης, δηλαδή ένα πεδίο εντελώς διαφορετικό. Η ρύθμιση που επανήλθε, όχι μόνον δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά γεννάει πολλαπλάσια. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι και η προσεχής εκλογική αναμέτρηση θα επιβεβαιώσει αυτό που ήδη γνωρίζουμε.
Σε γενικές γραμμές, η εμπειρία από την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας, διεθνώς, έχει εγείρει ορισμένα κρίσιμα ερωτηματικά και έχει θέσει τις απαγορεύσεις αυτού του τύπου σε αμφισβήτηση. Οι αρνητικές επιπτώσεις της απαγόρευσης δημοσιοποίησης εντοπίζονται τουλάχιστον σε τρία σημεία.

Πληροφόρηση «δύο ταχυτήτων»

Πρώτον, στο γεγονός ότι πλήττεται ευθέως το δικαίωμα της πληροφόρησης και η αρχή της ισότητας μεταξύ των πολιτών (Άρθρο 4.1 του Συντάγματος). Εισάγεται μια ανεπίτρεπτη και πιθανώς αντισυνταγματική διάκριση εις βάρος των πολιτών, από τους οποίους αφαιρείται το δικαίωμα της πρόσβασης στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων Αποκλείοντας τους πολίτες καθιερώνει “δύο ταχύτητες” στην πληροφόρηση. Στην ουσία απαγορεύει τις δημοσκοπήσεις “για όλους” και καθιερώνει τις δημοσκοπήσεις “για τους λίγους”. Κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει εκείνους που διαθέτουν τα οικονομικά μέσα να παραγγείλουν δημοσκοπήσεις και να καταστούν πληροφοριακά “προνομιούχοι”, ως αποκλειστικοί κάτοχοι μιας παρόμοιας πληροφόρησης.

Ενίσχυση της παραπληροφόρησης

Δεύτερον, για το γεγονός ότι η έλλειψη πληροφόρησης επιτρέπει και νομιμοποιεί την παραπληροφόρηση, με προφανείς πολιτικές (ή και οικονομικές) συνέπειες. Στο διάστημα των 15 ημερών οποιαδήποτε ψευδής φήμη σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα είναι δυνατόν να διαψευσθεί και να αποδυναμωθεί με βάση επιστημονικά δεδομένα. Από αυτήν την άποψη, το παράδειγμα του Βελγίου είναι χαρακτηριστικό. Στις Βουλευτικές εκλογές του 1985 στο Βέλγιο, όπου εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά απαγόρευση δημοσίευσης, σημειώθηκε ζωηρή κερδοσκοπία στο χρηματιστήριο αξιών κατά την περίοδο απαγόρευσης, διότι άτομα που είχαν πρόσβαση στις αδημοσίευτες δημοσκοπήσεις απέκτησαν ένα προτέρημα, έναντι εκείνων που κρατήθηκαν σε άγνοια.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, οι ψηφοφόροι εκτίθενται σε έναν σημαντικό όγκο πολιτικών πληροφοριών και μηνυμάτων, το μεγαλύτερο ποσοστό του οποίου έχει κομματική προέλευση. Αυτό συμβαίνει με την πολιτική διαφήμιση που χρησιμοποιούν κατά κόρον τα κόμματα στην προεκλογική τους εκστρατεία, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου και τα ΜΜΕ εκδηλώνουν κομματικές “προτιμήσεις”. Σε αντίθεση με τα παραπάνω, οι δημοσκοπήσεις αντιπροσωπεύουν, κατά κανόνα στο διεθνή χώρο, μια ανεξάρτητη πηγή και από τις ελάχιστες περιοχές μη-κομματικής πληροφόρησης.

Ψήφος και πληροφόρηση

Τρίτον, συνιστά προσβολή της προσωπικότητας του πολίτη, ο οποίος θεωρείται ανίκανος να κρίνει και να λάβει αποφάσεις. Είναι γεγονός, ότι οι εκλογικές δημοσκοπήσεις θέτουν σε δοκιμασία την έως σήμερα αποδεκτή έννοια της ελευθερίας της ψήφου, που προβλέπει το άρθρο 52 του Συντάγματος και αναδεικνύουν το αίτημα του επαναπροσδιορισμού της. Μήπως, όμως, η ίδια η γενικότερη έκρηξη της πληροφόρησης δεν έχει θέσει εδώ και καιρό το ίδιο ζήτημα; Αρκετοί υποστηρίζουν ότι η ενημέρωση του ψηφοφόρου περιλαμβάνει και τη γνώση του δεδομένου συσχετισμού πολιτικών δυνάμεων. Αν οι δημοσκοπήσεις απουσιάσουν, τότε θα αντικατασταθούν από διαισθητικές, μη-ορθολογικές κρίσεις, γενικές εντυπώσεις που θα προξενήσουν η προεκλογική εκστρατεία και οι θετικές, ή αρνητικές “τεχνικές της πολιτικής επικοινωνίας”. Αν κριθούν από αυτήν την πλευρά, οι εκλογικές δημοσκοπήσεις, είναι όχι μόνον θεμιτές, αλλά και σκόπιμες: απομυθοποιούν ένα θεολογικό πολιτικό λόγο, υπονομεύουν αναπόδεικτα, ή σκοπίμως διοχετευθέντα επιχειρήματα και πληροφορίες. Υπό αυτήν την οπτική συνεισφέρουν στην ελεύθερη πληροφόρηση των πολιτών. Κατά συνέπεια, η επιστημονική πληροφόρηση για τις προτιμήσεις του εκλογικού σώματος και η ορθολογική κρίση των ψηφοφόρων για την ψήφο τους, συνάδουν με την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής βούλησης, που κατοχυρώνει και το Σύνταγμα.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ “Προβληματική η απαγόρευση δημοσίευσης των δημοσκοπήσεων” (18/09/2009)

Εκτίμηση Εδρών Κοινοβουλίου

Η τελική εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος Βουλευτικών Εκλογών 4ης Οκτωβρίου 2009 σε pdf

Τα θέματα του Βαρόμετρου:

• Καλύτερη κυβέρνηση για τη χώρα
• Η επίδραση της προεκλογικής εκστρατείας στην εικόνα των: Κ.Καραμανλή & Γ.Παπανδρέου
• Η επίδραση της προεκλογικής εκστρατείας στην εικόνα των: Γ.Καρατζαφέρη, Α.Παπαρήγα & Α.Τσίπρα
• Παρακολούθηση ειδήσεων & συζητήσεων για τις εκλογές
• Συζήτηση για τις εκλογές με συγγενείς & φίλους
• Συχνότητα παρακολούθησης δημοσκοπήσεων
• Ενδιαφέρον για τις εκλογές
• Βεβαιότητα αποτελέσματος
• Πρόθεση συμμετοχής & ενδεχόμενη αποχή στις εκλογές
• Κριτήριο ψήφου κόμματος
• Απόφαση για την ψήφο στις εκλογές
• Παράσταση νίκης στις εκλογές
• Τί σκέπτονται να ψηφίσουν όσοι απείχαν στις Ευρωεκλογές
• Συσπείρωση ψηφοφόρων Β2007

Τα αποτελέσματα του Βαρόμετρου:

• Τα αποτελέσματα του Βαρόμετρου σε pdf

Η παρουσίαση του Βαρόμετρου:

• Στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ (17/09/2011)
• Στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (18/09/2009)

Τα αποτελέσματα της έρευνας:

• Τα αποτελέσματα της έρευνας σε pdf

Η παρουσίαση της έρευνας:

• Στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων στις 21:00 (16/09/2009)

Τα αποτελέσματα της έρευνας:

• Τα αποτελέσματα της έρευνας σε pdf

Τα αποτελέσματα της έρευνας:

• Τα αποτελέσματα της έρευνας σε pdf

Η παρουσίαση της έρευνας:

• Στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων στις 21:00 (14/09/2009)

Τα αποτελέσματα της έρευνας:

• Τα αποτελέσματα της έρευνας σε pdf

Η παρουσίαση της έρευνας:

• Στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ “Στην εκπνοή της προθεσμίας τα ψηφοδέλτια Ν.Δ.” της Έλλης Τριανταφύλλου (13/09/2009)